Van Henk ontving ik het volgende verhaal:
In de jaren '75 t/m '77
werkte ik in Richards Bay (Zuid-Afrika) als Surveyor bij Zanen Verstoep. Dat
waren prachtige tijden met veel fantastische waargebeurde verhalen. Mijn
favoriete verhaal rond de Hendrik Zanen is het volgende:
In Richards Bay werkte er,
toen het project op zijn top was, ongeveer 2800 ex-patriate's. Daar waren ook
gezinnen met kinderen bij. Dus toen het Sinterklaas werd moest dat natuurlijk
op eigen Hollandse wijze worden gevierd. Een van mannen van de Hendrik Zanen
werd gevraagd de rol van Goedheiligman in te vullen. Vraag me niet waar dat pak
vandaan kwam.
Met een vlet werd de Sint
aan wal gebracht waar een grote kinderschare vol verwachting op de uitkijk
stond. Eenmaal aan wal gingen de Pieten flink aan het strooien. Iets wat de
lokale, veelal Zulu's, echt niet begrepen: Blanke mensen met smeer op hun
gezicht gooien kostbaar
Sinterklaas kreeg het druk
die dag met kadootjes uitdelen en het aanhoren van allerlei liedjes. Voordat
hij terugging naar de Hendrik Zanen moest hij ook nog een kort bezoekje
afleggen aan het handjevol cutterzuigers die in de baai lagen. En natuurlijk
kreeg de Sint een kleine attentie in de vorm van een borrel. Het was bijna
donker toen de vlet "Johanna" eindelijk weer langszij lag bij de de
Hendrik Zanen. Maar die was buitengaats en er stond nogal wat deining. Eerst
gingen de Pieten omhoog, toen de staf en tenslotte met de nodige hulp, ook onze
lichtelijk aangeschoten Sinterklaas. Aangekomen aan dek kreeg de Sint weer zijn
staf overhandigd. Althans dat dacht hij. In werkelijkheid was er gedurende die
dag aan boord een exacte kopie van de staf gemaakt.
Echter deze kopie was niet
van hout zoals het origineel, neen deze was van lood gevuld met zand. Ook omdat
de Sint niet geheel sober meer was maar toch probeerde zijn staf stevig vast te
houden, donderde hij met staf en al plat naar voren om zo op zijn baard te
vallen.
En natuurlijk stond de
complete bemanning vanachter een hoekje mee te kijken. Dikke pret! Want dat was
schering en inslag. Op de Hendrik Zanen was er altijd wel iets leuks te
beleven.
Groet van HvdW
Joop stuurde mij deze bijdrage:
Toevallig zag ik je
verhaaltje over de Hendrik Zanen, ik ben eergisteren (29-09-2004) van die
boot thuis gekomen.
Hij is, denk ik, kort na
dat u er af gegaan bent aan een Italiaanse maatschappij verkocht,
"Dragamar", zijn nieuwe naam werd
Rigelstar. Die maatschappij
is ongeveer twee jaar geleden over genomen door Boskalis, dus het schip ook.
Gezien er geen
werk voor is ligt hij al
weer een jaar in Curacau bij het droogdok. Zijn dagen zijn nu geteld en hij is
of wordt naar de sloop verkocht.
Hierbij stuur ik
u twee foto's van hoe hij er nu uitziet.
JD
Dat ziet er vastgeroest uit Joop! Jammer, maar zij heeft haar tijd gehad en dan moet je wijken. Deden ze dat maar met meer oude schepen!
